Zilverkaars: hoelang duurt het voor je iets merkt?

Je hebt het tien dagen geslikt en toen verdween het potje achter de vitamines, toch?

Dit gebeurt echt heel vaak. En het is reden nummer een waarom een vrouw me schrijft: "bij mij deed het niets".

Tien dagen. Soms zelfs maar een week. Daarna belandt het potje achterin het badkamerkastje, en vind je het maanden later terug, over datum, terwijl je op zoek bent naar een pleister.

Het punt is dat deze plant niet werkt als een pijnstiller. Het is geen middel dat je om negen uur 's avonds neemt en waarvan je om half tien denkt: hé, er is iets veranderd. Zilverkaars werkt langzaam, bijna saai langzaam, en vraagt tijd. Hoeveel tijd precies kan ik je niet in één getal geven dat voor iedereen klopt: er staat geen week in de agenda waarin het "aanspringt". Zo meteen leg ik uit waarom, en hoe je er verstandig naar kijkt zonder jezelf iets wijs te maken en zonder na dag één af te haken.

Eerst vertel ik je even over welke wortel ik het heb, want de geschiedenis ervan is echt mooi.

Over welke plant hebben we het? Uit de bossen van Noord-Amerika

Ik heb het over zilverkaars, botanisch Cimicifuga racemosa, op etiketten ook wel geschreven als Actaea racemosa. In het Engels heet ze Black Cohosh: misschien heb je die naam ergens gelezen zonder door te hebben dat het om dezelfde plant ging.

Ze groeit in de bossen van Noord-Amerika, en het deel dat gebruikt wordt is niet de bloem maar de wortel. De inheemse volken van Noord-Amerika kenden de plant goed en gebruikten haar bij onrust, bij reumatische pijn, bij menstruatiepijn en rond de bevalling.

In de negentiende eeuw kwam zilverkaars naar Europa en werd ze vooral een plant voor de vrouw: traditioneel ingezet bij pijn in de onderbuik, bij een onregelmatige cyclus en in de overgang.

En precies daarom zoeken bijna alle vrouwen haar vandaag op: opvliegers, zweten, prikkelbaarheid, die slaap die steeds op hetzelfde tijdstip breekt. Zilverkaars wordt gebruikt om die periode te begeleiden. Ze zet er geen knop op uit: ze loopt mee. Daar zit het hele verschil, en dat is ook de reden waarom je geduld nodig hebt.

En nu het stuk dat niemand je vertelt: de eerste dagen zeggen niets

Ik zeg het je zoals ik het tegen een vriendin aan tafel zou zeggen, zonder eromheen te draaien.

In het begin merk je hoogstwaarschijnlijk niets. Dat is normaal, je doet niets fout, en meer nemen heeft geen zin. Je bent gewoon begonnen.

Verderop in de tijd vertellen sommige vrouwen me dat er iets schuift, en het is bijna nooit de opvlieger die ineens verdwijnt: het is de avond die net iets beter te doen is, het is die prikkelbaarheid die minder hoog oploopt bij precies datgene waar je eerst van je stoel schoot. En er zijn er ook die niets te melden hebben. Er bestaat geen kalender die voor iedereen hetzelfde is, en wie tegen je zegt "in week zoveel gebeurt dit", wil je vooral iets verkopen.

Wanneer het zinvol is om de balans op te maken, bepaal ik niet van een afstand: dat spreek je af met je huisarts of met een drogist of kruidendeskundige die je vertrouwt, op basis van jouw situatie. Dat is het moment voor de eerlijke vraag: als je het elke dag hebt genomen, zonder overslaan, is er dan iets veranderd of niet? Is het antwoord nee, dan mag je gerust zeggen "dit is mijn plant niet" en dat met hen bespreken.

De echte regel is er maar één: regelmaat telt zwaarder dan dosering. Vier dagen 3 nemen en dan drie dagen niets is minder waard dan elke dag trouw 2. Vergeet je het snel? Zet het potje in de badkamer naast je tandenborstel: daar kom je twee keer per dag langs zonder erbij na te denken.

En nog een heel praktische tip: schrijf op een briefje, desnoods met streepjes, hoe vaak je deze week 's nachts wakker wordt. Over een maand weet je dat niet meer. En zonder vertrekpunt op papier is het bijna onmogelijk om te zien of er echt iets bewogen is of dat je het jezelf inbeeldt.

Tabletten of moedertinctuur? Kijk naar gemak, daarna naar hoelang het meegaat

De keuze is simpeler dan hij lijkt, want hij hangt maar van twee dingen af.

De tabletten. Er is een verpakking van 120 tabletten (60 g) en een van 300 tabletten (150 g). Dit is de makkelijke optie: je stopt ze in je tas, er valt niets te verdunnen, je neemt ze met een glas water en klaar. Met 2 per dag kom je met de 120 ongeveer twee maanden vooruit. De 300 haalt vlot vier tot vijf maanden: dat is de keuze van vrouwen die de plant al kennen en weten dat ze willen doorgaan.

De moedertinctuur. Die is er in flesjes van 60 ml, 120 ml en 200 ml. Belangrijk om te weten: net als de tabletten is de moedertinctuur van Naturalma alcoholvrij, dus die overweging kun je meteen laten vallen. Wat de tinctuur wél biedt: je doseert fijner, druppel voor druppel, en het is prettig als tabletten slikken je tegenstaat. Je verdunt haar altijd in een klein beetje water, in de hoeveelheid die op het flesje staat.

Over hoelang het meegaat, denk je zo: de 60 ml is een klein formaat, bedoeld om te ontdekken of deze manier van innemen bij je past, niet om een lange periode mee te overbruggen. Met de 120 ml en de 200 ml houd je het langer vol zonder halverwege met een leeg flesje te staan. En halverwege zonder voorraad zitten is bij deze plant de zekerste manier om er niets uit te leren.

Het getal dat je nodig hebt, in één regel: 2-3 tabletten per dag, of de dosering van het etiket van de moedertinctuur in een bodempje water. Het etiket van jouw verpakking gaat altijd voor op mij.

Let op: sommige vrouwen bellen beter eerst hun huisarts

Zoals ik altijd zeg: ik ben geen arts. En bij zilverkaars weegt voorzichtigheid zwaarder dan bij veel andere planten, dus ik zeg het maar gewoon rechtuit.

Niet tijdens de zwangerschap en niet tijdens de borstvoeding. Niet bij jonge meisjes. En volg je een behandeling, welke dan ook, of loopt er controle op je lever, dan begin je niet op eigen houtje met zilverkaars: eerst overleggen met je huisarts. Dat geldt ook als je met hormonale kwesties al bij een specialist loopt.

Merk je tijdens het gebruik iets wat niet klopt, al is het maar een rare spijsvertering of een vermoeidheid die je niet kent: stop en vraag het na. Doorzetten om te kijken of het vanzelf overgaat, heeft geen zin.

En blijven de klachten ondanks alles aanhouden, dan is dat het moment om met je huisarts te praten, niet om zelf de dosering op te schroeven. Daar ben ik streng in.

Nog iets over combineren. Slik je al andere supplementen, begin dan niet op dezelfde dag met alles tegelijk. Neem zilverkaars eerst een tijdje alleen. Zo weet je, als er iets beweegt of als iets je juist niet bevalt, wie de eer krijgt en wie de schuld. Het is een simpele truc en bijna niemand doet het.

Vertel me nu eens: hoeveel dagen achter elkaar heb jij het volgehouden voordat je ermee stopte? Schrijf het me, ik ben echt benieuwd of je een paar weken hebt doorgezet of dat het potje nog ongeopend in de la ligt.